Over de ouders van Maud en Cas

De moeder van Maud en Cas is Ingrid. Al haar hele werkzame leven (en dat is toch al gauw een jaar of 12) werkzaam bij drukkerij Graféno in Rotterdam waar ze begonnen is als stagiaire en zo in de smaak viel dat ze haar hebben gevraagd terug te komen na haar opleiding.

In haar vrije tijd achter de computer of een goede film te vinden als ze haar handen niet vol heeft aan de jongste telg van de familie (om nog maar te zwijgen van de oudste; je zou kunnen zegen dat Ingrid nu 3 kinderen heeft).

De vader van Maud is Sebastiaan. Al 15 jaar werkzaam als DTP'er; waarvan de eerste 6 jaar bij verschillende reclame- bureau's en drukkerijen en de laatste 9 jaar bij drukkerij Graféno in Rotterdam (inderdaad, heel scherp gezien: daar hebben we elkaar leren kennen). Gek op alles wat met Macintosh-computers te maken heeft en als ik niet aan het filmen, video-editen, MP3's en films aan het downloaden of folders in elkaar aan het knutselen ben, ben ik vast ergens in Brabant op de motor te vinden. Er zijn nog zoveel mooie plekjes in Nederland waar (stevig) doorheen gereden moet worden.


Cas

Cas is een Walesche jongensnaam.

De betekenis van de naam is 'naam van legendes' of 'schatbewaarder'.


Cas kan een verkorting zijn van zowel Casper als Lucas en Casper (of Caspar) was een van de Drie Wijzen uit het Oosten. Lucas is een verkorting van Lucanus met als betekenis "bewoner van Lucanië".



Nog meer 'Cassen'


Een CAS-nummer is een unieke numerieke identifier voor chemische elementen (leek me vrij toepasselijk).



CAS International (Comité Anti Stierenvechten) is de grootste organisatie ter wereld die zich exclusief richt op het bestrijden van het stierenvechten.



De Centrale Archief Informatiedienst

(de CAS) is een facilitair bedrijf op

het terrein van informatie- en archiefbeheer.















Tip!


Voor de allermooiste verwensingen

in 'kaart-vorm', ga naar www.someecards.com

Barendrecht

Na een aantal omzwervingen in Nederland (Bennekom - Zoetermeer - Rotterdam Zuid - Rotterdam Noord) zijn we tot stilstand gekomen in Barendrecht. Een dorp (al mag het zichzelf graag stad noemen) van net geen 50.000 inwoners, ingeklemd tussen Rotterdam en de Oude Maas.


Ondanks 2 nieuwbouwwijken is Barendrecht toch lekker kneuterig. Zo gaan een aantal winkels tussen de middag nog een uurtje dicht en moet je er niet van opkijken als

de kassiere op haar gemak een praatje aanknoopt met diegene die voor je in de rij bij de kassa staat. Daar moet je je niet aan ergeren; 'wees blij dat dat hier nog kan' moet je maar denken.














Met het risico nu al als een ouwe lul te kinken (maarja ik ben dan ook allang geen 20 meer): het is heerlijk onthaasten hier. Barendrecht is zo'n dorp waar je nooit iets van hoort. Afgezien natuurlijk van de CO2-opslag in de grond, maar de jongens en meisjes van Shell hebben echt het beste met ons voor, laten ze op hun website weten. En CO2 bevordert de fotosynthese, dus zo draagt Barendrecht zijn steentje weer bij voor het 'Groene' hart. Toch? Of heb ik er nu echt niks van begrepen?

© 2011 Duijvelsch Design